Mało jajek, zero soli za to dużo cukru (z saletrą) i wódczanych kapsli z prlu, wątpliwa lecz w końcu udana pogoda, dojazd na farcie, przesłodzona herbata i trzy godziny dobrej zabawy podczas wschodu słońca. Takie było tegoroczne wielkanocne alleluja w mocno okrojonym składzie na Baraniej Górze. Dzięki! 
Fot. Paweł Paduch ©
Grzegorz Bętkowski "Archiwum niepokoju" - wystawa zdjęć, których normalnie nikt by nie zrobił.
PIĄTEK | 16 GRUDNIA 2011 | GODZ 18 | WDK KIELCE | BĘTKOWSKI | ARCHIWUM NIEPOKOJU
Grzegorz Bętkowski
O autorze
Akceptacja rozbieżności między światem wymarzonym a rzeczywistością może boleć. “Betko” odreagowuje to zadając ciosy otoczeniu w najsłabsze miejsca, często tam, gdzie nikt nie skierowałby obiektywu.
Autor. Grzegorz Bętkowski. Obdarzony niezwykłym postrzeganiem zwyczajny koleś – żona, dziecko, kredyt, dwa koty. Głodny obrazów obserwator traktuje procesy fotograficzne z wdzięczną nonszalancją – eksperymentuje w analogowej ciemni, igra ze stanem oraz wiekiem negatywów i aparatów czego efekty nieskrępowanie prezentuje na blogu. Posiada trudną do opisania, pociągającą estetykę i fenomenalną wrażliwość. Dyzio marzyciel, który o sobie pisze: ordinary guy. Więcej o nim samym mówią tylko jego zdjęcia.
"Archiwum niepokoju" - wystawa fotografii Grzegorza Bętkowskiego
O wystawie
“Archiwum niepokoju” to zdjęcia, których normalnie nikt by nie zrobił. Te fotografie chwilami przypominają odrzuty z dokumentacji geodezyjnej, obrazy niewygodnych przestrzennie obiektów, pejzaże tak zwyczajne, że prześlizgując się umykają naszej codziennej percepcji.
Takie zdjęcia wymagały adekwatnej oprawy stąd ich osadzenie w szerzej nieznanych, niemal nierealnych, podziemiach kieleckiego WDK. Zwiedzenie wystawy zaplanowano lekko niekonwencjonalne – obejrzenie wszystkich prezentowanych fotogramów będzie możliwe tylko podczas wernisażu. Jakby było mało, od przybyłych do podziemi gości wymagana będzie elementarna sprawność ruchowa podczas poruszania się starymi tunelami klimatyzacyjnymi jak i przy pokonywaniu schodów oraz śluz wentylacyjnych, o czym lojalnie uprzedza autor jednocześnie zapraszając serdecznie do “wudeku” w piątkowy wieczór szesnastego grudnia.
Theme: Rubric. Blog na WordPress.com.
